“Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου..”
Αρχάγγελε Μιχαήλ, φως και δύναμη εκπέμπεις ενώ ταυτόχρονα μου υπενθυμίζεις τη ματαιότητα των πραγμάτων και τη φθαρτή ύλη μου. Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ, ένας ήρωάς μου φέρει το όνομά σου. Και εκείνος, όπως εσύ, έχει διπλή όψη. Διπλά και τα αισθήματα που γεννάς μέσα μου. Στα φτερά σου τα γρανάζια του χρόνου. Στο ένα χέρι κρατάς το ρολόι του άχρονου χρόνου και τη ρομφαία στο άλλο. Τη ρομφαία που δείχνει την αιώνια οδό προς το Φως. Σε επικαλούμαι για να με προστατεύσεις. Πιστεύω στη δύναμή σου πάνω στη φθαρτή ύλη μου, γιατί εσύ, αν και η μορφή σου αλλάζει στο πέρασμα των αιώνων, παραμένεις αιώνιος, ανεικονικός, ακατάλυτος δημιούργημα και όμοιος Του. Οδήγησέ με Άρχοντα, πέρα από τα φθαρτά, στο αιώνιο φως.
Ελένη Κ. Τσαμαδού
